Mga Piling Katha ng Lungkot
Sahang
ni Megs Empinado
hayaan mong mabuhay ang mga uod
balang araw ay mapagmamasdan sila
bilang paru-paro.
hindi mapipigilan ang ulan sa pagpatak
hayaan mo lang ang pagbuhos
titila rin yan, may bahag-hari pang lalabas.
‘wag kang matakot sa anino
pagkat sila ang tanda
na mayroong liwanag.
‘wag kang mangangambang sumubok o magkamali
dahil doon mo matututuhan
kung paano ang magtagumpay.
(c) 2006. Megs Empinado
|
Kumusta Na, Aking Mahal?
ni W. J. Sonita
Mula nang ako’y lumisan
sa piling mo aking sinta;
Sinong nasa ‘yong kandungan?
Sa kanya ba’y maligaya?
Iyo bang naaalala?
Matamis nating nagdaan?
Yakap na anong higpit pa…
walang humpay na anasan.
Mahimbing ba ang yong tulog?
Di ka ba nababalisa?
Ikaw ba’y di nahuhulog?
Siya ba ay ubod saya?
Pa’no ka niya tinatawag?
Pa’no mo siya nilalambing?
Dila ay nangagsikawag
ako’t siya’y pinaghambing.
Kaydali mong nakalimot!
Sa kanya ay nahumaling;
Ang puso kong nalulungkot
sadya mo pang inalipin.
May sarili ka nang buhay
dapat na akong bumangon;
Akin nang dapat magamay
buhay na wala ka roon.
(c) 2006. W. J. Sonita
|
This entry was posted
on Tuesday, October 10th, 2006 at 2:00 am and is filed under melancholy.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
